'Is er een dokter in de zaal? Ik krijg 'm niet gestart?' Het lullige zaaltje waar we in zaten droeg bij aan de knullige start.

Het waren stressvolle jaren en ik weet één ding zeker: ik wil nooit meer terug naar dat gevoel. ​Daar moest ik aan denken afgelopen winter.

Overal waar ik aankwam gingen de wenkbrauwen in de lucht. Het leverde wel overal gelijk een praatje en bewondering op.

Ik hou al jaren een hotelbucketlist bij, en verzamel daar bijzondere hotels die ik ooit hoop mee te mogen maken. Niet om te slapen alleen.

Op een zonnige dinsdag reed ik in de bus de stad uit, via krullende wegen de heuvels in. De man in kwestie stond al bij de receptie.

Al jaren zag ik er plaatjes van online en al jaren wilde ik erheen, maar het kwam er nooit van. Nu zouden we gaan, ik was op van de voorpret.

Echt een goed plan was het, ik was zeer tevreden met mezelf en als ik het nu weer zo opschrijf denk ik het wederom.

​Dit uitstapje gebeurde op een donderdag, en op zaterdag zou ik terugvliegen. Meteen had ik spijt dat ik niet veel vaker de stad uit was geweest.

Ze weten dondersgoed dat vrijwel elke buitenlandse vrouw dat wil, de charmeurs. En inderdaad, ik had er zo 'si certo' tegen gezegd.

Er zijn genoeg dagen per week dat ik in groot grijs joggingpak naar mijn kantoor ga. Maar toen ging ik een maand naar Firenze.

Voorlopig bleef het bij oriënteren. Want als ik wél daadwerkelijk 'in the market' was, dan deed ik zo ongeveer alles fout wat je fout kunt doen.