5x typisch Sardijns eten dat je wilt proberen

Toen ik in Sardinië was, moest mijn lover ineens eerder naar huis voor werk. Gelukkig had ik net een andere digital nomad uit Italië ontmoet, dus samen met haar heb ik de reis verder voorgezet. We huurden een auto en zijn naar het zuiden van Sardinië gereden. Italië met een local ontdekken is natuurlijk het leukst, want daar leer je van. Waar ik me het meest over heb verbaasd, is hun liefde voor de Italiaanse keuken. Overal moesten we stoppen om de delicatessen van Sardinië te proeven, van varken aan het spit tot gefrituurde kaas. Sommige gerechten zouden het goed doen in Expeditie Robinson. Dit zijn de gerechten die me het meest bijgebleven zijn.

Sardijns platbrood Pane Carasau

Dit is misschien wel mijn meest favoriete Sardijnse gerecht, een soort van flinterdun brood. Net zo krokant als chips, maar minder zout en vet. Dit brood werd traditioneel gegeten door de herders van Sardinië. Omdat het dagenlang meegenomen moest worden, moest het lekker licht zijn en droog om het langer te kunnen bewaren. Het is inderdaad wat droger dan ons sappige Nederlandse brood maar wel knapperig en goed op smaak te brengen met wat olijfolie, kaas of zout.

Sardijnse pasta Malloreddus alla campidanese

Nog zo’n gerecht wat mijn Italiaanse reisgenoot perse moest proberen: malloreddus alla campidanese. Ik vond het op kleine wurmpjes lijken, maar het is toch echt een soort van gnocchi. Alleen mag je het geen gnocchi noemen, want in plaats van aardappel is het gemaakt van griesmeel en saffraan. Dit is hét gerecht van Sardinië en je kunt het in ieder restaurant bestellen. Ik proefde een versie van de pasta gevuld met kaas en munt, met tomatensaus en nog meer kaas erover.

Porceddu arrosto

Een gerecht waar ik een beetje aan moest wennen was de porceddu of porcetto arrosto, een hele varken aan het spit. Bij mij bracht het een beetje Expeditie Robinson-vibes maar hé, ik eet ook gewoon kip van het spit dus zo erg kon het niet zijn. Zo’n Italiaanse porcetto is een biggetje dat meer dan vier uur boven het spit wordt gehangen, gekruid en ingezouten. Eerlijk is eerlijk, hoewel het er een beetje luguber uitziet, is de bovenste laag van het vlees lekker knapperig en de rest heel mals. Toch een keer op Sardinië proberen dus.

Zuppa Gallurese

Bij de naam verwacht je een soep, maar toen ik dit gerecht geserveerd kreeg leek het meer op een lasagne. Wat discussies in mijn beste Italiaans verder, werd het me duidelijk dat zo’n zuppa gallurese daadwerkelijk meer een soort van lasagne is, gemaakt van brood, kaas, nog meer kaas, en knoflook. Dat alles sudderend in bouillon. Ter garnering wordt er nog meer kaas over gestrooid (geen grap). Het woord zuppa is afgeleid van inzuppare, wat “weken” betekent. Dat klinkt al logischer.

Pecorino Sardo

Ik hou wel van een kaasje, maar toen mijn Italiaanse reisgenoot gefrituurde pecorino bestelde, moest ik toch echt even mijn neus dichtknijpen. Er werd een sterk geurende kaas geserveerd, al druipend in het vet en honing. Het zou een beetje op parmezaan lijken, maar deze kaas vond ik toch echt wat scherper qua smaak en geur. Verschil met parmezaan is dat pecorino sardo gemaakt is van schapenmelk en wat vetter en zouter is. Mijn Italiaanse reisgenoot vond het fantastisch en heeft uiteindelijk het hele gerecht opgegeten. Smaken verschillen, zal ik maar zeggen.