No pictures please

Gezien alle zeer verontrustende politieke ontwikkelingen in ons favoriete land gebeurt het niet meer vaak dat je een nieuwsbericht over iets in Italië leest en denkt ‘goh, dát is nou een goed idee’, maar laatst gebeurde het dan toch. Want, Italië heeft een wetsvoorstel uitgewerkt dat het voor ouders met een groot online bereik een stuk lastiger kan worden om het leven van hun kinderen te delen op social media, en vooral om er geld aan te verdienen. In de wet ligt de nadruk op de privacy van de kinderen, die als ze klein zijn natuurlijk niets te zeggen hebben over wat hun ouders allemaal online gooien. Zo wil het voorstel dat dergelijke beelden eerst langs een soort waakhondinstantie gaan. Als er rechtstreeks met de foto’s van de kinderen geld wordt verdiend, moeten de ouders dat geld overmaken naar een bankrekening op naam van de desbetreffende kinderen, dat toegankelijk wordt voor het kind zodra het achttien wordt. Waarop ik dus dacht, ‘goh, dát is nou een goed idee.’

Ultiem voorbeeld van dergelijke ‘sharenting‘ is natuurlijk de Italiaanse opper-influencer Chiara Ferragni. Wie is er niet groot geworden op het internet met haar blog The Blonde Salad, vol beeld van haar heerlijke outfits en altijd extravagante leven. God wat heb ik al haar foto’s altijd opgevroten. Inmiddels is de blog uitgegroeid tot een ongekend imperium en haar volgers ook, bijna dertig miljoen, en groot onderdeel van haar content waren haar kinderen die dagelijks in uitgebreide carrousels en stories werden gedeeld. Posts met kinderen leveren trouwens drie keer meer likes en comments op, bleek uit onderzoek, dus het delen van kinderen is een lucratieve zaak.

Ik heb er altijd met een vreemd gevoel naar gekeken, die kleine kinderen zo herkenbaar op zo’n absurd groot toneel. Iedereen herkent die kinderen als ze ze op straat zouden zien, dat is toch absurd? Dat je opgroeit in een wereld waar miljoenen mensen weten wie je bent? Laatst was ik op Ibiza en zag bij een strandtent een jongetje spelen met wat leek op zijn grootouders, toen ik herkende dat het het zoontje was van Jaimie Vaes en Lil’ Kleine. Het voelde onmiddellijk ongepast dat ik allemaal dingen wéét van een kind dat nog geen vijf jaar oud is.

In Frankrijk is het trouwens al verboden, dat sharenting. In februari werd een wet aangenomen die zegt dat het strafbaar is als een gedeelde foto invloed heeft op het privéleven van het kind, op een privélocatie is gemaakt of als het kind geen toestemming heeft gegeven. Wie zich hier niet aan houdt riskeert een boete van €45.000,- of een jaar (!) gevangenisstraf.

Chiara deelt trouwens al een tijdje haar kinderen niet meer, vermoedelijk omdat ze in scheiding ligt met haar ex-man Fedez en hij dat niet meer wil. Of het komt door dat wetsvoorstel, daar wordt in Italië driftig over gespeculeerd. Maar mij lijkt het hoe dan ook een goede zaak, en ik hoop dat Nederland snel zal volgen. Je moet er toch niet aan denken dat werkelijk je hele jeugdalbum op straat ligt, dat er al een heel imago van je is nog voordat je zelf hebt leren praten en lopen. Nu maar hopen dat die wet er ook doorheen komt, je weet het met de Italiaanse politiek nooit (en met de onze trouwens ook niet).

Project Italiaanse droom

« L’Episodio precedente