Taal

Ik ontdekte dat er een manier is waarop je het Duolingo-spelletje niet uitspeelt en tegelijkertijd het meeste leert.

Sommige woorden zijn zo typisch Italiaans, dat je ze niet kunt vertalen. Pizza, om maar iets te noemen. Kende je deze pareltjes ook al?

Ik realiseerde me dat er wel vaker dingen zijn die wij in Nederland als Italiaans taalgebruik bestempelen die in Italië simpelweg niet bestaan.

Ik heb even nagedacht welke basiszinnen ik hier nu echt het meest gebruik, zodat je gebakken zit tijdens de zomervakantie.

Wanneer de eerste tonen van Il Canto degli Italiani klinken, springt half Italië op alsof ’t zelf acuut het strijdveld op moet.

In Italië komt de naam steeds vaker voor, maar hier in Nederland kennen we ‘m nog niet. En dat is zonde, want het is een geweldige naam.

Eerst leer je schelden en dan leer je lopen, zo werkt het in Italië. Schelden mag altijd en overal. Maar er is één uitzondering.

Zo kan je in een gesprek over boodschappen of het aanwijzen van een stuk fruit zomaar iets heel anders bedoelen dan je denkt.

Alles wat met God, Maria en geslachtsdelen te maken heeft zou ik achterwege laten, maar er zijn er een aantal die je wel kunt gebruiken.

Italiaanse spreekwoorden die echter wél logisch en vooral erg leuk zijn, zijn de spreekwoorden als het gaat om eten en drinken. 

Handig om een beetje te kunnen communiceren op vakantie. Om de weg te vragen, of een gesprekje met de barman aan te knopen.